
Qytetî nê pelerinên e kuqe



Çi çax be ew ê şev bi dawî bibûya, ew ê şeveqeke ku dinyayê hêj ew nedîtiye biavêta. Çi çax be ew ê derî vebûya, merasîma derbasbûna saetan, a asîman û çolên li asîmanan dest pê bikira. Heta wê çaxê li rûyê şevê yê bêxew, yê çalbûyî, yê bi dewsa pehînan reşbûyî, min ê serê xwe daniya ser çokên xwe û li benda hatina dora xwe bisekiniyama. Li benda bidawîbûna çîrokeke ku ji zû ve ez ji bîr kirime… Weke ku li gûzikekê bistirim min ê çarenûsa te li xwe bikira, li benda dema qîrîna te bigirim ser xwe bimama. Bêdengiya ku te ew bi qîrîna xwe ya kerr a dawî ji min re hiştibû. Tu ji bo firînê amade yî? Na, ne amade me.
144 rûpel
Weşanên Aryen, 2020
Werger: erd Agron

“The City in Crimson Cloak” is a very old book, I wrote it 20 years ago, when I was 30 years old. I was still a young woman, and almost dying. After my return from Rio I became very ill, I was starving to death for a reason no doctor could find out. Later on I was diagnosed with cancer, but I did not know the reason. So confrontation with death and mortality was very real.
http://www.specimen.press/articles/orpheus-turn-back-asli-erdogans-speech-babel-festival/