Author: aslierdogan

Bir hukuk devleti olarak Türkiye… Son sene içinde istenen ve verilen cezalar… Olabildiğince çok davayı tek yazıya sığdırabilmek için yorumsuz sıraladığım özetler, Özgür Gündem, Birgün, Radikal, Taraf, Cumhuriyet, Milliyet, Sabah gibi farklı gazetelerde yayımlandı.

—Malatya’da 11 öğrenciye toplam 102 yıl verildi. Yaklaşık üç yıldır tutuklu yargılanan İnönü Üniversitesi öğrencileri, 7 yıl 5ay ile 18 yıl arasında değişen cezalara çarptırıldılar.

Continue reading “Sağırlık —II— ‘Suç ve Ceza’”

“Hiç kimse duymak istemeyen birinden daha sağır olamaz.”

“Bilmemek ayıp, bilip de susmak suçtur.”

Kara Afrika’dan iki müzisyenin yalın cümleleri. Yalın, dosdoğru, tavizsiz. Herkesin ‘bildiği’ ama işitemediği sahici cümleler… Susmakla söylemek arasında günbegün, anbean sallanan keskin, o en keskin sarkaç. Bir çığlıktan çok ıslığı andıran sesiyle, görünmez darbeleriyle bir ‘vicdan’ biçimlendiren… Söylemekle işitilmek arasındaki o korkunç, aşılmaz uçurum. Çığlıklardan olduğu kadar suskunluklardan biçimlenmiş, bizim için bir ‘yazgı’ belirleyen… Yüreği, kapanmayan mezarlarla dolu bir savaş alanına çeviren mücadeleler, çelişkiler, pişmanlıklar, atılamayan adımlar…

Continue reading “Sağırlık”

“Açılıyor zamanın yara izi…
Ve bütün ülkeyi kana veriyor—”

Bir şiir. İki dize. İntihar etmiş bir şair, tireyle kesilmiş dize. Yaprak yaprak ayrışmış bir kitaptan çıkıp gelen, gecede seslenen, gecede susan sözcükler… Unutulan, hatırlanan, sırlarla dolu bir avuç gibi açılan dizeler. Hatırlanan, bir kez, bir kez daha unutulan… Kapanmayan bir yaranın izleri bellekte —içinden çıkıp geldikleri geceye geri dönen sözcükler. İnsanların ve kanın, denizin ve toprağın, açlığın gecesi… Bellek: kabuk bağlamayı reddeden yara. İçinden çıkıp geldikleri suskunluğa bürünen sözcükler. Toprağa ve çamura, kana ve suskunluğa…

Continue reading “Hayat”